Załęczański Park Krajobrazowy

W celu ochrony walorów krajobrazowych naturalnej fauny i flory oraz urokliwego odcinka doliny Warty 5 stycznia 1978 roku utworzono Załęczański Park Krajobrazowy.

Został w ten sposób zwieńczony wieloletni wysiłek naukowców i przyrodników dążących do zapewnienia temu obszarowi należytego statusu i ochrony.

Park krajobrazowy jest przestrzennie wydzielonym obszarem o określonych walorach środowiska przyrodniczego oraz dużych walorach estetycznych i turystyczno-rekreacyjnych. Ochrona polega na wykluczeniu tych sposobów gospodarowania, które niszczą środowisko przyrodnicze i obniżają estetykę krajobrazu, na ograniczeniu pewnych form użytkowania oraz na nadaniu obszarowi nowej funkcji i nowego statusu prawnego.

W parku krajobrazowym prowadzona jest gospodarka rolna i leśna z niewielkimi ograniczeniami, ściśle kontrolowana jest wszelka działalność budowlana, niedopuszczalne zaś jest lokowanie obiektów przemysłowych i komunikacyjnych nie związanych z zadaniami parku. Główną funkcja parków jest wzmocnienie krajowej sieci obszarów chronionych oraz zaspokojenie potrzeb rekreacyjnych ludności. Park otoczony jest strefą ochronną, w której skupia się obsługa ruchu turystycznego, ograniczenia użytkowania są tu mniejsze niż w parku. Parki krajobrazowe obejmują ochroną najpiękniejsze i najcenniejsze pod względem przyrodniczym i krajobrazowym obszary kraju które nie weszły w skład parków narodowych.

 

Na terenie Załęczańskiego Parku Krajobrazowego występują następujące rezerwaty przyrody:

  • Węże

  • Szachownica

  • Dąbrowa w Niżankowicach

  • Stawiska

  • Bukowa Góra

Ponadto znajdują się tu liczne pomniki przyrody oraz użytki ekologiczne.