Sowy

Sowy są starą, mocno odróżniającą się od innych ptaków grupą. Najwięcej wspólnych cech mają z lelkowatymi. Oczy sów, podobnie jak ludzi, ustawione są z przodu głowy; niezwykle czule reagują na światło, ale kosztem rozpoznawania kolorów i ograniczenia pola widzenia. Brakującą ruchomość oczu zastępuje wyjątkowo duża ruchomość głowy, którą sowa bez wysiłku może obrócić aż na plecy a nawet dalej, lub tak wykręcić, że dziób skierowany jest

pionowo do góry. Lot sowy jest niezwykle cichy, szum jej skrzydeł w ciszy nocnej nie ostrzeże ofiary. Tę bezszelestność zapewnia szczególnie miękkie upierzenie. Mały, haczykowaty dziób otoczony jest wiązką piór szczeciniastych, które można porównać do wąsów kota. Wszystkie sowy zabijają ofiarę szponami jak ptaki jastrzębiowate, dzioba używają tylko do rozrywania ofiary.

Większość sów prowadzi nocny tryb życia. Dzień spędzają w gąszczu drzew lub w dziuplach. Polują najchętniej o późnym zmierzchu lub o świcie, prawie nigdy w ciemności bezksiężycowych nocy.

Niezwykle czuły słuch pozwala im upolować mysz przemykającą wśród liści, choć wcale jej nie widzą. Sowy odzywają się chętnie, wydając charakterystyczne głosy, które wcale nie muszą być donośne, dzięki ich wyostrzonemu słuchowi. Te sowy, które co roku wiążą się

z nowym partnerem, w okresie godowym wydają powtarzane i długo brzmiące w powietrzu zawołania. Gatunki, które tworzą pary na całe życie, w czasie godów używają głosów bardzo oszczędnie. Samce pohukiwaniem zaznaczają swoje terytorium i jednocześnie wskazują samicy miejsca gniazdowe. Sowy nie budują gniazd, lecz składają jaja bezpośrednio na podłożu lub w niedbale wygrzebanym zagłębieniu w ziemi. Tylko sowa błotna buduje prymitywne gniazdo, co wynika z konieczności przystosowania się do mokrego podłoża

w jej środowisku. Jaja sów są zawsze białe i kuliste. Wysiaduje tylko samica, i to od chwili zniesienia pierwszego jaja; młode wykluwają się po kolei i dlatego różnią się wielkością. Jeżeli pożywienia jest mało, najmłodsze pisklęta giną – jest to skuteczna regulacja przyrostu naturalnego zależnego od ilości pożywienia. Większość sów gnieździ się w dziuplach. Pisklęta wykluwają się ślepe, ale pokryte białym, pisklęcym puchem. Matka karmi młode podtykając im pod dzioby kęsy pożywienia. Pisklęta chwytają je i mogą połykać wyjątkowo duże kęsy, podobnie jak ptaki dorosłe. Sowy są dalekowidzami.

Pożywienie z bliska wyczuwają piórami szczeciniastymi, wyrastającymi im u podstawy dzioba. Ponieważ soki trawienne sów nie rozpuszczają ani sierści, ani kości, nie strawione resztki pokarmu zbijają się w kulę i są później przez sowę wypluwane.

Po zbadaniu takich wypluwek można odtworzyć jadłospis sowy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *