Kuraki

Kuraki to grupa ptaków o masywnej i krępej sylwetce i zróżnicowanej wielkości – od średniej do dużej. Samice są niepozornie ubarwione, koloru ziemistego, samce wielu gatunków mają wspaniałe, barwne, mieniące się wszystkimi kolorami tęczy upierzenie. Większość kuraków prowadzi naziemny tryb życia; pożywienie wygrzebują z ziemi. Gnieżdżą się na ziemi.

Poruszają się krocząc, nie skaczą, dobrze biegają. Mają wiele wewnętrznych i zewnętrznych cech wspólnych: liczbę lotek l-rzędowych, szybkie, często turkoczące uderzenia skrzydłami w locie, istnienie wola, dobrze rozwinięty żołądek mięśniowy.

Kuraki są starą grupą ptaków, do której należą jedyne gatunki ptaków nie wysiadujących jaj. Są to nogale. Podobnie jak gady, zostawiają złożone jaja, zagrzebując je w zbutwiałych liściach, które rozkładając się wytwarzają ciepło. To zachowanie bywa czasem bardzo czasochłonne i para nogali z regionu australijskiego jest przy tym zajęta przez 10 miesięcy od rana do wieczora. U większości kuraków wysiaduje tylko kura, sama też wychowuje młode, są to więc ptaki nie tworzące małżeństw.

Wspólna wszystkim kurakom jest masywna budowa ciała, mocny, lekko zakrzywiony dziób oraz krótkie skrzydła i silne mięśnie piersiowe. Kuraki startują bardzo szybko, ale ich lot nigdy nie jest daleki. Lecą zawsze prosto, tak że w lesie mogą nawet uderzyć o drzewo. Koguty mają na nogach skierowane do tyłu ostrogi – rogowe wyrostki, których używają w walkach między sobą. Kuraki szukają pożywienia na ziemi. Rozgrzebują ją pazurami, podobnie jak nasze kury domowe, cofają się i przeglądają rozgrzebany fragment, czego nie czynią żadne inne ptaki. Żywią się nasionami, pączkami, liśćmi i owadami. To pożywienie jest

zmiękczane w wolu i roztarte w żołądku mięśniowym, a połykane kamyki pomagają w rozcieraniu pokarmu. Wszystkie kuraki chętnie kąpią się w piasku, ale nigdy w wodzie. Niektóre siadają na gałęziach i nocują na drzewach, ale nie potrafią przeskakiwać z gałęzi na gałąź. Pisklęta kuraków są zagniazdownikami, mogą opuścić gniazdo zaraz po wykluciu

się. Pisklęta australijskich nogali są samodzielne zaraz po wylęgu i od początku potrafią latać. Pisklęta pozostałych kuraków umieją latać osiem dni wcześniej niż młode innych ptaków. Jest to możliwe dzięki szybkiej zmianie upierzenia: po puchu pisklęcym szybko wyrasta im młodociane upierzenie, w którym już znajdują się lotki potrzebne w pierwszym okresie latania. Potem ta szata zmienia się stopniowo w szatę ptaka dorosłego.

U nie tworzących par kuraków samce są inaczej ubarwione niż samice. Kolorowe samce odbywają w okresie godowym efektowne toki – są to pokazowe walki i tańce, wykonywane często co roku w tych samych miejscach, zwanych tokowiskami. Do rzędu kuraków należą pardwy północnych lasów i torfowisk, azjatyckie kolorowe bażanty, kuraki hodowane przez człowieka we wszystkich nadających się do tego środowiskach oraz żyjące w parach kuropatwy i pawie. Na intensywnie uprawianych obszarach kurakom trudno się utrzymać. Dlatego niektóre gatunki myśliwi hodują w półdzikich warunkach i wypuszczają na

wolność.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *