Dzięcioły

Dzięcioły są ptakami leśnymi, które żywią się owadami żyjącymi w drewnie i pod korą. Do wydobywania owadów służą im specjalnie wykształcone narządy: spiczaste i twarde dzioby używane jak dłuto do odłupywania kory lub odkrywania korytarzy larw owadów, robakowaty i długi język, na końcu częściowo kleisty, częściowo zaopatrzony w haczyki.

Dzięcioł wsuwa język do korytarzy larw i nadziewa na czubek języka lub przykleja znajdujące się tam owady. Palce u nóg przystosowane są do wspinania się po pionowych pniach: dwa palce wbijają się od przodu, dwa od tyłu. Ogon jest utworzony z wyjątkowo sztywnych, szybko odrastających stosin i służy do opierania się o pień podczas kucia i w czasie odpoczynku.

Dzięcioły podlatują z furkotem skrzydeł do pnia tuż przy ziemi, po czym skaczą stopniowo w górę; nie potrafią schodzić głową w dół. W czasie szukania pożywienia dzięcioły badają także drugą stronę pnia, aby wyłapać owady, które słysząc stukanie próbują wydostać się tamtędy na zewnątrz. Ptaki opukują także poziomo rosnące gałęzie i mogą chodzić równie dobrze po ich wierzchniej, jak i spodniej stronie. Śpią w dziuplach w pozycji wiszącej. Natomiast parzą się tylko w pozycji siedzącej na gałęziach poziomych.

Podobnie jak u ptaków śpiewających, na palcach nóg dzięciołów znajdują się „urządzenia” zatrzaskowe z odpowiednio zbudowanych chrząstek, umożliwiające ptakom automatyczne utrzymanie równowagi po zgięciu stawu skokowego. Dzięki temu ptaki te mogą bez wysiłku wisieć na pniu drzewa. Niepokojone, uciekają na drugą stronę pnia i wspinają się błyskawicznie w górę; potrafią też tak szybko zniknąć z pola widzenia, że kiedy szuka się ich na jednym drzewie, od dawna są już na innym. Ich lot ma falistą linię. Po kilku szybkich uderzeniach skrzydłami następuje zawsze pauza, w czasie której mkną ze złożonymi skrzydłami jak strzała wystrzelona z łuku, aby po chwili znowu wzbić się w górę.

By się wyżywić, dzięcioły potrzebują dużego terytorium i przepędzają z niego wszystkich innych przedstawicieli własnego gatunku, często po zaciętych walkach. Swoje terytorium zaznaczają bębnieniem, przy czym zawsze potrafią wybrać odpowiedni dla swego tonu kawałek suchej gałęzi. Odtworzenie bębnienia z taśmy magnetofonowej przywabi dzięcioła, gotowego do obrony swojego terytorium.

Dzięcioły są ptakami ruchliwymi, o donośnym głosie. Wszystkie są dziuplakami; wykuwają swoje komory lęgowe w spróchniałym drewnie lub – jak tropikalne dzięcioły z rodzaju Picus- także w gliniastych ścianach urwisk lub w termitierach. Tylko krętogłów zajmuje gotowe dziuple, dzisiaj także budki lęgowe. Dziupla zaczyna się poziomym otworem wejściowym o średnicy tułowia ptaka i rozszerza się butelkowato ku dołowi. Delikatne, białe jaja leżą na wiórach.

Nierzadko dzięcioły zajmują zeszłoroczne dziuple po raz drugi, a ich puste dziuple są z reguły wykorzystywane przez inne ptaki. Wszystkie dzięcioły lęgną się tylko raz w roku. Wysiadywanie trwa bardzo krótko i młode przychodzą na świat jeszcze bardzo nieporadne, pozostają jednak odpowiednio długo w dziupli, dopóki nie staną się zdolne do samodzielnego wylotu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *